Wat schrijven mij geeft

schrijven2

Waar ik nu -naast school- het meest mee bezig ben, is in één woord samen te vatten: schrijven. Hoe ik vroeger een mooi schriftje gebruikte, zit ik nu elke dag wel achter m’n laptopje om worddocumentjes vol te schrijven over alles wat los en vast zit.

Als klein Kirstentje vond ik schrijven al geweldig. Ik kon pagina’s vol schrijven over Pip en Pop die naar school gingen en verliefT werden. Ik moet altijd weer lachen als ik dat teruglees, zeker als het gaat om hoe ik bijvoorbeeld het kwijtraken van een fietssleutel kon opblazen tot een mégaprobleem; heerlijk. Later werd dit wel minder, want ik propte m’n vrije tijd vol met afspraken met vriendinnen en sporten en maakte er simpelweg geen tijd meer voor vrij.

Tot ik nu weer bakken met vrije tijd heb. Al snel was m’n energie beperkt, kon ik niet meer sporten, zelfs het zitten werd lastig en ik zat steeds meer thuis. Best een hoop dingen die ik altijd leuk vond om te doen, lukten niet meer. Rot, jup. Einde van de wereld, nee zeker niet. Ik dook weer achter m’n computerschermpje en begon als een wilde te tikken.

 

Random
Het werden eerst vooral verhalen over alles en niks, maar vooral over de dingen die ik meemaakte en hoe ik me daarover voelde. Ik kon als een kip zonder kop zo tientallen pagina’s voltypen over hoe ik het ergens niet mee eens was. Vooral in het begin heb ik me best wel eens heel alleen gevoeld, erover praten was niet echt mijn ding en dan is het fijn om over zoiets te kunnen schrijven. Buiten het beeldscherm wilde ik gewoon lekker zo normaal mogelijk leven en niet teveel stilstaan bij alles dat rot is, en daarom was schrijven (of eigenlijk typen) de perfecte oplossing. Ook naarmate ik meer schreef, besefte ik me al typend dat juist de rotte dingen me ook mooie dingen en momenten geven.

M’n blog
Vanuit daar ben ik zo’n 10 maanden geleden deze blog begonnen. Ik wilde de dingen die mij blij maken delen, dat zorgt ervoor dat ik me juist wat meer bewust ben van de leuke dingen. Daarnaast wilde ik ook gewoon openbaar kunnen schrijven over wat ik mee maak. Waarom? Ik was steeds minder onder de mensen en ondanks dat ik er niet bij kon zijn, wilde ik wel laten zien dat ik er ook ben en dat ik ook leef. Dat was een leuke gedachten, maar in werkelijkheid heeft het nog maanden geduurd voor ik het met mijn omgeving durfde te delen. Ik ben niet zo’n held ;-) Af en toe post ik veel, en soms ook een stuk minder. Ik wil mijn blog niet als een verplichting zien, maar iets dat ik doe omdat ik het leuk vind.

schrijven3

Hoezo Anders
Een beetje out of my comfortzone heb ik een paar maanden geleden meegedaan aan een blogwedstrijd voor Stichting Hoezo Anders. Ik dacht dat het wel goed zou zijn om eens wat meer over het ‘ziek zijn’ te delen en die stichting sprak me enorm aan. Niks mensen in hokjes plaatsen, het maakt hun niet uit wát je hebt. Zij willen zich graag richten op de talenten die je hebt ondanks je beperking en niet op het stickertje dat je opgeplakt heb gekregen. Ik werd uitgekozen en daar was ik toen echt enorm blij mee! Op die manier denk ik zelf ook eens wat meer na over hoe ik me eigenlijk voel over bepaalde zaken en kan ik dat ook met andere delen. Plus, dat die blogs een deadline hebben en ik er niet onderuit kan komen. Ook wel eens handig, haha! Ik heb mezelf toen ook aangeboden als redacteur en heb nu al een aantal interviews gedaan met andere jongeren met een beperking. Ik vind het geweldig om verhalen van anderen om te mogen toveren tot een mooi en positieve stuk voor op de site!

Profielwerkstuk
Ik ben nu druk bezig met mijn profielwerkstuk voor school. Een lerares van de school waar mijn moeder werkt liet een aantal leuke profielwerkstukonderwerpen aan mijn moeder zien, en één daarvan was het schrijven van een boekje. Mama kwam helemaal enthousiast thuis met ‘Kirsten, dat is écht iets voor jou!’. Ik ben nu dus bezig met het schrijven van een boekje over de Oude Grieken. Ik begon met een enquête naar welk geschiedenisonderwerp in 1 vmbo-t/havo het lastigst en minst interessant werd bevonden, dat was dus de Oude Grieken en daar ben ik toen onderzoek naar gaan doen om er uiteindelijk een dun boekje over het leven van zo’n Griek van te maken. Onwijs leuk om te doen! Ik schrijf en illustreer het boekje zelf, wat trouwens wel veel werk is. 2 weeks to go…..

 

En toen was m’n vrije tijd op, haha! Op dit moment ben ik serieus bijna de hele dag bezig met schrijven voor mijn profielwerkstuk en tegelijkertijd nu weer eventjes voor Hoezo Anders, maar het scheelt dat ik het beide geen straf vind om te doen :-) Hoe ik vroeger stoom afblaasde met sporten, doe ik dat nu dus met schrijven, hartstikke handig toch!

 

Houdt jij ook zo van schrijven, of heb je een andere hobby waar je wel de hele dag mee bezig kan zijn?

5 thoughts on “Wat schrijven mij geeft

  1. Wat een supertoffe profielwerkstukopdracht (lang woord, jeumig). Ik ben ook altijd aan het schrijven geweest, maar het is pas sinds ik ziek werd dat ik echt weer de tijd en rust heb gevonden om lange perioden te schrijven. Heb inmiddels twee keer aan NaNoWriMo meegedaan (en gewonnen yeuy) en meerdere korte verhalen geschreven. :)
    Tamarah blogde onlangs over Leçon 1: FormidableMy Profile



    25 november 2014

    Haha, dat is nog eens een leuk galgje woord! ;-) Wat onwijs gaaf dat je NaNoWriMo wel eens gewonnen hebt! Ik hoop daar ook ooit eens te tijd voor te vinden om aan mee te doen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

CommentLuv badge