Le handbike & moi deel I

Na wekenlang wachten op het eindoordeel van de gemeente, kregen we vorige week te horen dat ze mijn aanvraag voor een aankoppelbare handbike hebben geweigerd. Dit gebasseerd op een aantal onwaarheden en gewoon het feit dat die muts van een Argonaut arts helemaal niets van mijn situatie wist en begreep. Ze had haar oordeel snel klaar en ook het advies van m’n therapeuten heeft ze genegeerd. We waren hier heel boos over en hebben ook een klacht ingediend. Al met al is het een lang verhaal waar ik jullie niet mee ga vervelen, want *trommelgeroffel* …..  ik heb alsnog een handbike weten te scoren! Lang leve marktplaats!

handbike3

Aanschouw mijn beauty, ik ben er zó blij mee! Nu kan ik lekker zelf op pad en ik merk nu hoeveel waarde ik aan zoiets hecht. Je zal het je waarschijnlijk niet zo heel erg beseffen, maar wanneer je in een rolstoel zit ben je in ontzettend veel dingen afhankelijk van anderen. Zo kon ik bijvoorbeeld tot afgelopen weekend niet zelf naar buiten doordat wij voor en achter behoorlijk hoge drempels hebben liggen. Nu is gelukkig de stoep opgehoogd en kan ik lekker zelf naar buiten (ook heeeeel blij mee!).

Maar goed, om terug te komen op de handbike; de onafhankelijkheid is heerlijk!Onafhankelijkheid is eigenlijk iets zo vanzelfsprekends, totdat het beetje bij beetje van je afgenomen wordt. Dat neem je dan voor lief, maar denk dat dat wel datgene is dat ik het meest mis(te). Ik kan nu praktisch (bijna) alles zelf doen. Denk aan gewoon lekker even buiten zijn, naar de stad, naar de supermarkt, naar vriendinnen, naar m’n opa en oma. Voorheen moest ik altijd geduwd of met de auto gebracht worden en dat is wel iets waar ik me behoorlijk bezwaard bij voel. “Mamatjuhhh, mag ik naar buiten?!’ Plus ook gewoon het feit dat ik een meisje van 17 ben weet je, een leeftijd waar je juist je eigen plan op moet gaan trekken en gaat beginnen met je eigen leven. Ik hoop gewoon dat ik nu wat meer m’n ding kan gaan doen.

handbike2

Het is komende tijd wel even behoorlijk oefenen en conditie opbouwen en er ook voor zorgen dat ik niks overbelast. Tot nu toe kom ik bij de supermarkt aan het einde van de straat, dus dat is al iets! M’n doel is wel om ook zelf naar de stad te kunnen. Ik kan blijven zeggen hoe blij ik hiermee ben; vrijheid, blijheid haha. Wat een geweldige uitvinding dit.

Keep calm and life rolls on!

sign4

 

5 thoughts on “Le handbike & moi deel I

  1. Ha Kirsten,

    Ik zag je berichtje op mijn blog met een linkje naar die van jou. Ik zag dat je ook in een rolstoel zit. Wat fijn is dat he, als je wat aanpassingen krijgt zodat je meer zelfstandigheid terug hebt! Ik ben op mijn 15e ook in een rolstoel belandt en vond het zo rot om afhankelijk te zijn van mijn ouders! Maar inmiddels ben ik 24, woon ik zelfstandig in een aangepaste woning, heb ik een rolstoel met elektrische wielen, en krijg ik een dezer weken nog een pendel (een soort scootmobiel waar je met je rolstoel op kunt). Een hele vrijheid nu ik weer zelf mijn boodschapjes kan doen, naar de stad kan, een terrasje pakken of wat dan ook. Je bent jong en je wilt wat, nietwaar? :)

    Ik weet niet waar je precies woont, maar het kan de moeite waard zijn om eens te kijken hoe het OV bij jou in de buurt geregeld is. Hier in Amersfoort zijn de meeste Connexion buslijnen en bushaltes aangepast zodat ik er gewoon met de rolstoel in kan (buiten bij de achterdeur knoppie drukken, schuifplaatje op, op de rolstoelplek parkeren en gaan met die banaan). Zo lang ik mijn Pendel nog niet heb, kan ik op deze manier toch makkelijk naar de stad.



    26 mei 2014

    Hoi! Wat leuk dat je een berichtje terug stuurt! Ik had gisteren even een uitgebreid kijkje op je blog genomen en ik zag inderdaad een artikel over je pendel, wat onwijs handig! Ben blij dat zulke aanpassingen bestaan, maakt je toch wel een heel stuk mobieler en inderdaad minder afhankelijk van je ouders. Dat is echt wel iets dat ik enorm rot vind. Bedankt voor je info over de bussen! Helaas woon ik nogal in een gat en het blijkt dat de bushalte waar ik er graag uit zou willen niet rolstoeltoegankelijk is. Wat ik trouwens wel heel raar vind, omdat het een bushalte bij een station is. Heb er connexion maar eens een mailtje over gestuurd.

    We kunnen eens mailen als je dat leuk vind! M’n maildeur staat in ieder geval altijd open ;-)

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

De volgende HTML-tags en -attributen zijn toegestaan: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

CommentLuv badge